អ្វីដែលគេមិនប្រាប់អំពីជំនាញបាល់ទាត់

អ្វីដែលគេមិនប្រាប់អំពីជំនាញបាល់ទាត់

ការបង្កើនជំនាញបាល់ទាត់មិនមែនពឹងលើទេពកោសល្យតែមួយមុខទេ ប៉ុន្តែពឹងលើការហ្វឹកហាត់មានរចនាសម្ព័ន្ធ ការស្ទង់វាស់លទ្ធផល និងការសម្រាកត្រឹមត្រូវ។ កីឡាករគ្រប់កម្រិតអាចកែលម្អការប៉ះបាល់ ការបញ្ជូន ការញាក់បាល់ ការបាញ់ និងការសម្រេចចិត្តក្នុងរយៈពេល ៨–១២ សប្ដាហ៍ ប្រសិនបើហ្វឹកហាត់ ៤–៥ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្ដាហ៍។ វិធីសាស្ត្ររបស់សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងគោលការណ៍ពីសមាគមវិទ្យាសាស្ត្រកីឡាអាមេរិក បង្ហាញថា គុណភាពនៃការធ្វើដដែលៗសំខាន់ជាងចំនួនម៉ោងសរុប។ ចំណុចដែលមនុស្សជាច្រើនមិនប្រាប់គឺ ការហ្វឹកហាត់ដោយមិនកំណត់គោលដៅអាចធ្វើឱ្យចំណុចខ្សោយនៅដដែល។ ដូច្នេះ ចូរចាប់ផ្តើមដោយវាស់សមត្ថភាពបច្ចុប្បន្ន កំណត់សូចនាករច្បាស់លាស់ ហើយហ្វឹកហាត់តាមផែនការប្រចាំសប្ដាហ៍។

Play the free demo

The Great Chicken Escape · Free demo

តើការហ្វឹកហាត់បាល់ទាត់ពិតជាបង្កើនជំនាញមែនទេ?

ការហ្វឹកហាត់បាល់ទាត់ដែលមានគោលដៅ និងការវាស់វែងច្បាស់លាស់ ពិតជាបង្កើនជំនាញបាន។ ផែនការ ៨–១២ សប្ដាហ៍ ដែលរួមបញ្ចូលបច្ចេកទេស កម្លាំង ល្បឿន និងការសម្រេចចិត្ត មានប្រសិទ្ធភាពជាងការលេងប្រកួតដោយគ្មានការវិភាគ។ ការហ្វឹកហាត់មួយគួរតែមានគោលដៅចម្បងតែ ១–២ ប៉ុណ្ណោះ។

ការលេងបាល់ទាត់ល្អកើតចេញពីការភ្ជាប់រវាងចលនា និងការគិត។ កីឡាករដែលប៉ះបាល់បានល្អ ប៉ុន្តែមិនស្កេនទីលានមុនទទួលបាល់ នឹងសម្រេចចិត្តយឺត។ ផ្ទុយទៅវិញ កីឡាករដែលរត់លឿន ប៉ុន្តែមិនអាចបញ្ជូនបាល់ក្រោមសម្ពាធ នឹងបាត់បង់ប្រយោជន៍នៅតំបន់សំខាន់ៗ។ សេចក្តីណែនាំរបស់ សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ផ្តោតលើការហ្វឹកហាត់ដែលភ្ជាប់បច្ចេកទេសជាមួយស្ថានភាពប្រកួត មិនមែនការធ្វើចលនាដាច់ដោយឡែកជានិច្ចទេ។

ចូរវាស់លទ្ធផលតាមចំណុចខាងក្រោម៖

1. ចំនួនការបញ្ជូនបាល់ត្រឹមត្រូវក្នុង ១០ ដង។
2. ពេលវេលាដែលត្រូវការដើម្បីរត់ ១០ ម៉ែត្រ និង ២០ ម៉ែត្រ។
3. ភាគរយនៃការបាញ់ចំគោលដៅក្នុង ២០ ដង។
4. ចំនួនដងដែលអាចស្កេនជុំវិញខ្លួនមុនទទួលបាល់។
5. ចំនួនកំហុសក្រោមសម្ពាធក្នុងការប្រកួតតូច។

ចំណុចគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍គឺ ការហ្វឹកហាត់ប៉ះបាល់ ១៥ នាទីដោយផ្តោតខ្លាំង អាចមានតម្លៃជាងការកាន់បាល់ ៦០ នាទីដោយគ្មានលក្ខខណ្ឌ។ នេះជាហេតុផលដែល [គន្លឹះសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមលេងបាល់ទាត់] អាចជួយរៀបចំមូលដ្ឋានបានលឿនជាងការចម្លងលំហាត់កម្រិតអាជីពដោយគ្មានការកែសម្រួល។

ចង់រៀបចំផែនការហ្វឹកហាត់ឱ្យមានទិសដៅច្បាស់ទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើកីឡាករគួរដោះស្រាយករណីជាក់លាក់យ៉ាងដូចម្តេច?

កីឡាករគួរបែងចែកការហ្វឹកហាត់តាមតួនាទី បញ្ហាបច្ចេកទេស និងស្ថានភាពប្រកួត ព្រោះខ្សែប្រយុទ្ធ ខ្សែបម្រើ ខ្សែការពារ និងអ្នកចាំទីត្រូវការសមត្ថភាពខុសគ្នា។ សម្រាប់កីឡាករទូទៅ ផែនការ ៤ ផ្នែករួមមានការប៉ះបាល់ ការបញ្ជូន ការផ្លាស់ទី និងការសម្រេចចិត្ត។ ការហ្វឹកហាត់ត្រូវបង្កើនភាពលំបាកបន្តិចម្តងៗ។

កីឡាករដែលបាត់បាល់ញឹកញាប់នៅពេលទទួលបាល់ គួរចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងបាល់ដោយជើងទាំងពីរ ហើយបន្ថែមអ្នកការពារសម្ពាធទាបនៅសប្ដាហ៍ទី ២។ នៅសប្ដាហ៍ទី ៣ អាចកំណត់ពេលប៉ះបាល់ត្រឹម ២ ដង និងបង្ខំឱ្យស្កេនទីលានមុនទទួលបាល់។ ចំណុចនេះជាព័ត៌មានដែលអ្នកហ្វឹកហាត់ជាច្រើនមើលរំលង៖ ការកំណត់ពេលវេលា ២–៣ វិនាទីមុនទទួលបាល់ ធ្វើឱ្យការសម្រេចចិត្តជិតស្ថានភាពប្រកួតជាងការបញ្ជូនទៅមកដោយគ្មានសម្ពាធ។

សម្រាប់អ្នកចង់បង្កើនល្បឿន និងភាពរហ័សរហួន គួរប្រើចម្ងាយខ្លីៗជំនួសការរត់វែងរាល់ថ្ងៃ។ ផែនការមួយអាចមាន៖

• រត់បង្កើនល្បឿន ១០ ម៉ែត្រ ចំនួន ៦ ដង។
• ប្តូរទិស ៥–១០–៥ ម៉ែត្រ ចំនួន ៤ ដង។
• លោតឆ្លងកោណ ៣ សំណុំ។
• សម្រាក ៦០–៩០ វិនាទីរវាងសំណុំ។
• បញ្ចប់ដោយបញ្ជូនបាល់ក្នុងស្ថានភាពហត់នឿយ។

វិធីនេះអាចរក្សាទម្រង់ចលនា និងបង្កើនសមត្ថភាពធ្វើសកម្មភាពនៅចុងប្រកួត។ ទិន្នន័យពី សមាគមកីឡាវិទ្យាសាស្ត្រអាមេរិក បង្ហាញថា ការស្តាររាងកាយ និងការកើនបន្ទុកជាបន្តបន្ទាប់មានសារៈសំខាន់សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍសមត្ថភាព។ កុំបន្ថែមចម្ងាយ ឬចំនួនសំណុំក្នុងពេលតែមួយ ព្រោះការកើនបន្ទុកលឿនអាចបង្កើនហានិភ័យរបួសសាច់ដុំ។

នេះជាពេលល្អក្នុងការប្រៀបធៀបផែនការហ្វឹកហាត់ និងស្ថិតិកីឡាករតាមរយៈ កីឡដ្ឋាន។

មើលព័ត៌មានលម្អិត

តើគួរធ្វើដូចម្តេចចំពោះករណីពិសេស?

ករណីពិសេសដូចជា កីឡាករវ័យក្មេង កីឡាករមានរបួស ឬអ្នកហ្វឹកហាត់ក្នុងទីធ្លាតូច ត្រូវការកាត់បន្ថយបន្ទុក និងកែសម្រួលលំហាត់។ កុមារមិនគួរចាប់ផ្តើមដោយផែនការកម្លាំងធ្ងន់ដូចមនុស្សពេញវ័យទេ។ អ្នកមានរបួសគួរទទួលការណែនាំពីអ្នកជំនាញសុខភាព មុននឹងបន្តសកម្មភាពល្បឿនខ្ពស់។

សម្រាប់ទីធ្លាតូច អ្នកអាចប្រើលំហាត់ ៣ ទល់ ១ ឬ ៤ ទល់ ២ ដើម្បីបង្កើនការសម្រេចចិត្តក្នុងរយៈពេលខ្លី។ ទំហំទីលាន ១០×១៥ ម៉ែត្រ គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់បង្កើតសម្ពាធ និងបង្ខំឱ្យកីឡាករប្រើជើងទាំងពីរ។ ប្រសិនបើមានកីឡាករ ២ នាក់ អាចប្រើជញ្ជាំង ឬគោលដៅតូចជំនួសអ្នកការពារ។ សម្រាប់អ្នកចាំទី ការហ្វឹកហាត់ប្រតិកម្ម ១០–១៥ នាទី គួរភ្ជាប់ជាមួយការចាប់បាល់ និងការបញ្ជូនចេញ មិនគួរផ្តោតតែលើការលោតទេ។

ការស្តាររាងកាយក៏ជាករណីដែលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់។ បន្ទាប់ពីការហ្វឹកហាត់ខ្លាំង គួរមាន៖

• ការដើរឬរត់ស្រាល ៨–១០ នាទី។
• ផឹកទឹកតាមកម្រិតញើស និងអាកាសធាតុ។
• គេងប្រហែល ៨ ម៉ោងសម្រាប់កីឡាករវ័យក្មេង។
• សម្រាកសកម្ម ១ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្ដាហ៍។
• កត់ត្រាការឈឺចាប់ និងភាពហត់នឿយជារៀងរាល់ថ្ងៃ។

“ការហ្វឹកហាត់ត្រូវតែមានសុវត្ថិភាព សមស្រប និងផ្តោតលើការអភិវឌ្ឍរយៈពេលវែង” ជាគោលការណ៍សំខាន់ដែលត្រូវបានលើកឡើងក្នុងឯកសារអភិវឌ្ឍកីឡាយុវជនរបស់ សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អឺរ៉ុប។ ន័យជាក់ស្តែងគឺ កុំបង្ខំឱ្យកីឡាករឈឺដើម្បីបង្ហាញភាពខ្លាំង ព្រោះភាពទៀងទាត់ ៦ ខែមានតម្លៃជាងការបង្ខំខ្លួន ៦ ថ្ងៃ។

តើវិធីបង្កើនជំនាញបាល់ទាត់បរាជ័យនៅត្រង់ណា?

វិធីបង្កើនជំនាញបាល់ទាត់បរាជ័យនៅពេលផែនការមិនសមស្របនឹងគោលដៅ កីឡាករមិនវាស់លទ្ធផល ឬបន្ថែមបន្ទុកលឿនពេក។ ការធ្វើលំហាត់ដដែលៗដោយគ្មានសម្ពាធក៏មិនធានាថាអាចអនុវត្តបានក្នុងការប្រកួតឡើយ។ កំហុសធំបំផុតគឺច្រឡំរវាងការហត់នឿយ និងការរីកចម្រើន។

មានសញ្ញា ៤ ដែលបង្ហាញថាផែនការគួរត្រូវកែសម្រួល៖

1. លទ្ធផលសាកល្បងមិនកើនឡើងក្នុងរយៈពេល ៣–៤ សប្ដាហ៍។
2. ការឈឺជង្គង់ កជើង ឬសរសៃពួរបន្តលើស ៤៨ ម៉ោង។
3. កំហុសកើនឡើងនៅពេលបន្ថែមចំនួនលំហាត់។
4. កីឡាករមិនអាចរក្សាទម្រង់ចលនាបាននៅចុងសំណុំ។

ការវិភាគវីដេអូក៏អាចបរាជ័យ ប្រសិនបើគ្រាន់តែមើលការប្រកួតដោយគ្មានសំណួរជាក់លាក់។ ចូរកត់ត្រា ៣ ចំណុច៖ តើកីឡាករមើលជុំវិញខ្លួនមុនទទួលបាល់ឬទេ តើជំហររាងកាយបើកទៅទិសណា និងតើការសម្រេចចិត្តកើតឡើងក្នុងប៉ុន្មានវិនាទី។ វិធីនេះមានប្រយោជន៍ជាងការមើលឃើញតែការបាត់បាល់ ឬការបាញ់មិនចូល។

ក៏មានកំហុសមួយទៀតដែលមិនសូវត្រូវបាននិយាយ៖ ការហ្វឹកហាត់ក្នុងលក្ខខណ្ឌតែមួយធ្វើឱ្យជំនាញមានភាពផុយស្រួយ។ ប្រសិនបើហ្វឹកហាត់តែលើទីលានស្ងាត់ កីឡាករអាចមានបញ្ហានៅពេលមានសំឡេង អ្នកការពារ និងពេលវេលាកំណត់។ ដូច្នេះ រៀងរាល់សប្ដាហ៍គួរបន្ថែមលក្ខខណ្ឌថ្មីមួយ ដើម្បីឱ្យជំនាញផ្ទេរទៅការប្រកួតបានពិតប្រាកដ។

ចង់ស្វែងយល់ពីការអានស្ថិតិ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមបន្ថែមទៀតឬទេ?

អានបន្ថែម

តើគួរចាប់ផ្តើមហ្វឹកហាត់ថ្ងៃនេះឬទេ?

គួរចាប់ផ្តើមថ្ងៃនេះ ប្រសិនបើអ្នកអាចកំណត់គោលដៅ ១ ចំណុច វាស់លទ្ធផលមុន និងរៀបចំពេលសម្រាកបាន។ ការហ្វឹកហាត់ ៣០–៤៥ នាទី ៤ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្ដាហ៍ ជាចំណុចចាប់ផ្តើមសមស្របសម្រាប់មនុស្សភាគច្រើន។ កុំរង់ចាំឱ្យមានសម្ភារៈថ្លៃ ឬទីលានល្អឥតខ្ចោះ ព្រោះបច្ចេកទេសមូលដ្ឋានអាចអភិវឌ្ឍជាមួយបាល់ កោណ និងជញ្ជាំងបាន។

ផែនការ ៧ ថ្ងៃដំបូងអាចរៀបចំដូចនេះ៖

• ថ្ងៃទី ១៖ ប៉ះបាល់ និងគ្រប់គ្រងបាល់ ៣០ នាទី។
• ថ្ងៃទី ២៖ បញ្ជូនបាល់ដោយជើងទាំងពីរ ៣៥ នាទី។
• ថ្ងៃទី ៣៖ សម្រាកសកម្ម និងបត់បែនសាច់ដុំ។
• ថ្ងៃទី ៤៖ ល្បឿនខ្លី និងប្តូរទិស ៣០ នាទី។
• ថ្ងៃទី ៥៖ បាញ់ចំគោលដៅ ៤០ នាទី។
• ថ្ងៃទី ៦៖ ប្រកួតតូច ៤ ទល់ ៤ ឬ ៥ ទល់ ៥។
• ថ្ងៃទី ៧៖ វិភាគវីដេអូ និងកត់ត្រាលទ្ធផល។

តាមដានសូចនាករ ៣ យ៉ាងជាប្រចាំ៖ ភាពត្រឹមត្រូវនៃការបញ្ជូន ពេលវេលារត់ ១០ ម៉ែត្រ និងចំនួនសេចក្តីសម្រេចចិត្តត្រឹមត្រូវក្នុងប្រកួតតូច។ បើលទ្ធផលមិនប្រសើរឡើងក្នុង ៣ សប្ដាហ៍ កុំបង្កើនម៉ោងភ្លាមៗ តែត្រូវពិនិត្យគុណភាពលំហាត់ ការគេង អាហារ និងបច្ចេកទេស។ នេះជាវិធីមានហេតុផលជាងការហ្វឹកហាត់រហូតដល់អស់កម្លាំង។

កីឡដ្ឋានអាចជួយឱ្យអ្នកតាមដានទម្រង់ក្រុម ស្ថិតិកីឡាករ និងការប្រកួតបាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦ ដោយមើលព័ត៌មានតាមទិន្នន័យ មិនមែនតាមអារម្មណ៍តែប៉ុណ្ណោះ។

ចាប់ផ្តើមឥឡូវនេះ

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើវិធីបង្កើនជំនាញបាល់ទាត់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ វាមានន័យថា ការអភិវឌ្ឍបច្ចេកទេស រាងកាយ ការគិត និងការលេងជាក្រុមតាមផែនការដែលអាចវាស់វែងបាន។ មិនមែនមានតែការទាត់បាល់ ឬញាក់បាល់ទេ ប៉ុន្តែរួមមានការស្កេនទីលាន ការរកទីតាំង និងការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ។ ផែនការល្អគួរមានគោលដៅ ១–២ ក្នុងមួយវគ្គ និងពិនិត្យលទ្ធផលរៀងរាល់ ៣–៤ សប្ដាហ៍។

សំណួរ៖ តើគួរហ្វឹកហាត់បាល់ទាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្ដាហ៍?

ចម្លើយ៖ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរហ្វឹកហាត់ ៣–៤ ដងក្នុងមួយសប្ដាហ៍ ដោយមួយវគ្គមានរយៈពេល ៣០–៤៥ នាទី។ អ្នកកម្រិតមធ្យមអាចបន្ថែមដល់ ៤–៥ ដង ប៉ុន្តែត្រូវមានថ្ងៃសម្រាកសកម្មយ៉ាងហោចណាស់ ១ ថ្ងៃ។ កុំបង្កើនចំនួនវគ្គ និងភាពធ្ងន់ក្នុងសប្ដាហ៍តែមួយ ព្រោះវាអាចបង្កើនហានិភ័យរបួស។

សំណួរ៖ តើការហ្វឹកហាត់នៅផ្ទះខុសពីការហ្វឹកហាត់នៅទីលានយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ការហ្វឹកហាត់នៅផ្ទះសមស្របសម្រាប់ប៉ះបាល់ ការបញ្ជូនទៅជញ្ជាំង និងការគ្រប់គ្រងបាល់ ខណៈទីលានល្អជាងសម្រាប់ល្បឿន ការប្តូរទិស និងការលេងក្រោមសម្ពាធ។ នៅផ្ទះអាចប្រើផ្ទៃទំនេរ ៣×៥ ម៉ែត្រ និងជញ្ជាំងរឹងដែលមានសុវត្ថិភាព។ ទីលានត្រូវការការរៀបចំអ្នកលេង ៣ ទល់ ៣ ឬ ៤ ទល់ ៤ ដើម្បីហ្វឹកហាត់ការសម្រេចចិត្ត។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបានជាហ្វឹកហាត់ច្រើន ប៉ុន្តែជំនាញមិនកើនឡើង?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុធំបំផុតគឺការហ្វឹកហាត់មិនមានគោលដៅ ការធ្វើលំហាត់ដដែលដោយគ្មានសម្ពាធ និងការសម្រាកមិនគ្រប់គ្រាន់។ ចូរវាស់លទ្ធផលតាមការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ កំហុសក្រោមសម្ពាធ និងពេលវេលារត់ ១០ ម៉ែត្រ។ ប្រសិនបើលទ្ធផលនៅដដែល ៣–៤ សប្ដាហ៍ គួរកែសម្រួលលំហាត់ មិនមែនគ្រាន់តែបន្ថែមម៉ោងទេ។

សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃដើម្បីបង្កើនជំនាញបាល់ទាត់ឬទេ?

ចម្លើយ៖ មិនចាំបាច់ទេ ព្រោះបាល់មួយ កោណ ៤–៦ និងជញ្ជាំងសុវត្ថិភាពអាចគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់មូលដ្ឋាន។ នាឡិកាចាប់ពេល ឬទូរសព្ទអាចប្រើវាស់ពេលរត់ និងថតវីដេអូសម្រាប់វិភាគ។ ឧបករណ៍បន្ថែមមានប្រយោជន៍តែនៅពេលវាឆ្លើយតបទៅនឹងបញ្ហាជាក់លាក់ ដូចជា ការវាស់ល្បឿន ឬការកត់ត្រាចម្ងាយ។

សំណួរ៖ តើកីឡាករមានរបួសគួរបន្តហ្វឹកហាត់យ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ កីឡាករមានរបួសគួរបញ្ឈប់សកម្មភាពដែលបង្កការឈឺ និងពិគ្រោះជាមួយអ្នកជំនាញវេជ្ជសាស្ត្រកីឡាមុនត្រឡប់ទៅហ្វឹកហាត់។ ការឈឺជង្គង់ កជើង ឬសរសៃពួរដែលបន្តលើស ៤៨ ម៉ោង មិនគួរមើលរំលងទេ។ ការត្រឡប់មកវិញគួរចាប់ផ្តើមពីចលនាស្រាល បន្ទាប់មកបង្កើនល្បឿន និងសម្ពាធជាដំណាក់កាល។